سال ۸۳ بود که قانون تقسیمات کشوری در مورد خراسانِ بزرگ می خواست اجرا بشه و این استان به ۵ استانِ کوچتر تقسیم بشه، مراکز هم تعیین شدند: بجنورد/ قوچان، بیرجند، سبزوار، تربت حیدریه و مشهد.

از همان روز بین قوچان و بجنورد رقابت و یا بهتر بگم جنگی رخ داد و نماینده ی بی کفایت قوچان در آن زمان به جای رفتن به مجلس و دفاع از شهر خود، متاسفانه مردم را تحریک کرده تا به خیابانها ریخته و اعتراض خود را مبنی بر مرکزیت بجنورد اعلام کنند.

در نهایت خراسان به ۳ استان تقسیم و خراسانهای شمالی، جنوبی و رضوی به مرکزیتِ بجنورد، بیرجند و مشهد به وجود آمدند.

از آن زمان تا به الان بحث الحاق قوچان به خراسان شمالی نقل محافل است و همه اعم از مردم و مسئولین قوچان در مورد ماندن در خراسان رضوی و یا رفتن از آن صحبت می کنند. ولی آیا بهتر نیست به جای این بحث های ناتمام، پوچ و بیهوده به فکر آبادانی شهرمان باشیم؟

به عنوان آخرین سوال:

آیا قوچان و امثال قوچان در استانی با این همه شهرستان جای پیشرفت دارند؟

پ ن: خیلی از حرفها موند که ان شالله بعدا میزنم.