آساک۱۳

اَللّهُمَ عَجِّلْ لِوَلیّکَ الْفَرَجَ وَ الْعافیةَ وَ النَّصْرْ وَ جَعَلْنا مِنْ خَیرِ انْصارِه وَ اعوانه وَ المُسْتَشْهَدینَ بَینَ یَدَیه

۹۳ مطلب با موضوع «poetry» ثبت شده است

احمدی نژاد

در سایه امن و اتحادیم همه 
جان در ره اسلام نهادیم همه 

با رهبر فرزانه چو بیعت داریم 
پس پیرو احمدی نژادیم همه 

۱۰ آبان ۹۷ ، ۰۳:۵۰ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

شاید قطار عشق مرا جا نمی گذاشت

گر عقل پشت حرف دل اما نمی گذاشت
تردید پا به خلوت دنیا نمی گذاشت

از خیر هست و نیست دنیا به شوق دوست
می شد گذشت، وسوسه اما نمی گذاشت

اینقدر اگر معطل پرسش نمی شدم
شاید قطار عشق مرا جا نمی گذاشت

دنیا مرا فروخت، ولی کاش دست کم
چون بردگان مرا به تماشا نمی گذاشت

شاید اگر تو نیز به دریا نمی زدی
هرگز به این جزیره کسی پا نمی گذاشت

گر عقل در جدال جنون مرد جنگ بود
ما را در این مبارزه تنها نمی گذاشت

ای دل بگو به عقل که دشمن هم این چنین
در خون مرا به حال خودم وا نمی گذاشت

ما داغدار بوسه ی وصلیم چون دو شمع
ای کاش عشق سر به سر ما نمی گذاشت

 

فاضل نظری

۲۴ ارديبهشت ۹۷ ، ۲۳:۵۳ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

اصلا تو می خواهد دلم

۰۹ فروردين ۹۷ ، ۰۱:۳۳ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

تقدیر وصل

تقدیر بود... پای کسی در میان نبود
آن روزها که صحبتی از این و آن نبود!
می شد زمانه وار بخواهم تو را ولی
وصلی چنین که لایق عشقی چنان نبود

«پوریا شیرانی»
۱۲ اسفند ۹۶ ، ۰۱:۲۱ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

برگ

برگ خشکم
از درخت افتادم
ساقه هم تاب من پیر نداشت
وقت سبزی و جوانی که گذشت
در همان خش خش یک روز خزان
زیر پای عابری
بهر یک خاطره ای خرد شدم
«محمدرضا صادق»
۰۲ اسفند ۹۶ ، ۰۱:۱۵ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

حتی در هم...

می آیی در «وا» می شود...
می روی در «بسته» می شود...
می بینی حتی «در» هم
«وابسته» می شود!


 «حسین پناهی»

۰۴ دی ۹۶ ، ۰۰:۳۰ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

غزلی مبهم شد

ابتدای سفرم شادی و غم توام شد

شادی و غم غزلی شد، غزلی مبهم شد


فاصله مشکل من بود، که در این جاده

چارده مرتبه این فاصله کم شد، کم شد


ابتدا حرف دلم را به نگاهم دادم

بوسه می خواست لبم،گنبد خضرا خم شد


خم شد آهسته از اسرار ازل با من گفت

گفت: ایوان نجف بوسه گه عالم شد


بعد هم پشت همان پنجره رویایی

چشم من محو ضریحی که نمی دیدم شد


خواستم گریه کنم بلکه بر این زخم عمیق

گریه مرهم بشود، خون جگر مرهم شد


گریه کردم، عطش آمد به سراغم،گفتم:

به فدای لب خشکت! همه جا زمزم شد


آنقدر دور حرم سینه زدم تا دیدم

کعبه شش گوشه شد آنگاه دلم محرم شد


روی سجاده خود یاد لبت افتادم

تشنه ام بود، ولی آب برایم سم شد


زنده ماندم که سلامی به سلامی برسد

از محمد به محمد که میسر هم شد


من مسلمان شده مذهب چشمی هستم

که درآن عاطفه با عشق و جنون توام شد


سالها پیر شدم در قفس آغوشت

شکر کردم، در و دیوار قفس محکم شد


کاروان دل من بسکه خراسان رفته است

تار و پود غزلم جاده ابریشم شد


سالها شعر غریبانه در ابیات خودش

خون دل خورد که با دشمن خود همدم شد


داشتم کنج حرم جامعه را می خواندم

برگ در برگ مفاتیح پر از شبنم شد


یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت

یک قدم مانده به او کار جهان در هم شد


بیت آخر نکند قافیه غافلگیرت

آی برخیز ز جا قافیه یا قائم شد...


﴿سید حمیدرضا برقعی﴾

۱۱ مهر ۹۶ ، ۰۰:۱۶ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

...

نمیدانم دلم دیوانهٔ کیست

کجا آواره و در خانهٔ کیست

نمیدونم دل سر گشتهٔ مو

اسیر نرگس مستانهٔ کیست


«دوبیتی شماره ۱۳ - باباطاهر»

۳۰ شهریور ۹۶ ، ۰۱:۰۰ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

در انتظار پاییز

دارد پاییز مى رسد
انار نیستم
برسم به دست هاى تو
برگم
پُر از اضطرابِ افتادن...

«رضا کاظمى»
۲۸ شهریور ۹۶ ، ۰۰:۰۶ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰

برگ های زرد

تا تو نقاش
دل تنگ منی
دقت کن
برگ ها را نکُنی زرد
دلم می گیرد

«نجمه زارع»
۲۶ شهریور ۹۶ ، ۰۱:۰۱ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰